Veldwerk maart ten einde!

10 maart 2011

Hoewel het maar een week was waren het voor mijn gevoel lange dagen. Het is wel snel voorbij gegaan, maar ik heb niet stil gezeten. Ik heb de kust weer gezien, de bomkraters. Ik ben de noordelijke duingebieden in geweest van dune d’amond. Ik ben landinwaarts geweest. Ik ben op pad geweest met mijn rode rakker, de snorfiets, waar ik zeer tevreden over ben geweest. Veel ouderlijke onzekerheden zijn opgelust tussen vinpootsalamander en kleine watersalamander en ik heb zeker 12 nieuwe vindplaatsen van de bruine kikker. Wat zeer goed is aangezien die vorig jaar ondermaats gevonden was. Ik ben blij dat er al zoveel activiteit was bij de amfibieën. Ik ben net op het nippertje ingesprongen en de tijd blijkt uitstekend te zien. Veel eiklompen, parende padden, maar ook veel salamanders, zie de foto van de fuikjes.

Ook zijn er wat minder leuke dingen gebeurt. Ik ben nat geregend. Ik heb het Slackdal niet kunnen inventariseren omdat het een grote poel geworden is door de overstroming. Daar vang je geen salamanders meer in. Het nat regenen was ook niet fijn. In enkele poelen kon ik niks vinden qua ouderssoorten, dus die blijven open staan. So be it. Ook waaide het op sommige dagen hard, wat het vissen een minder leuke bezigheid maakte. En soms regende het tijdens het waaien. Klein minuntje is dat de rugstreeppad en de boomkikker nog een beetje ondervertegenwoordigd zijn (Nog niet het seizoen voor die dieren). Heel misschien dat er later in het jaar voor de geluiden van de rugstreeppad en de boomkikker nog een klein weekendje in zit met een avondje luisteren naar geluiden in o.a. bomkrater gebied, dunes du chatelet, dunes d’amont, etc. etc. Ik vrees hoe het er nu uitziet dat ik daar de tijd niet voor heb met mijn schema.

Zonder gekheid, het was een zeer succesvolle week. Ik heb een nieuwe Salamandra poel gevonden, een nieuwe Alytes poel en twee nieuwe kamsalamander poelen. Veel plaatsen met de vinpootsalamander gevonden en soms de kleine watersalamander. Bruine kikker heeft zich weer graag laten vinden. Nu hoop ik dat de data naar verwachting  een patroon zal laten zien van de distributie van de 12 amfibie soorten in Pas de Calais. Dit is geen afscheid, want ik zal in het vervolg meer berichten hier plaatsen. In mei ga ik naar Tenerife, niet in de eerste plaats voor herpetologische doeleinden, maar ik zal mijn best doen die er in te verwerken en jullie er van op te hoogte te stellen middels mijn blog. Het filmpje waar ik mee had moeten beginnen in mijn eerste blog entree en ik nu mee afsluit is een filmpje van de gite. Veel plezier, een ieder bedankt voor het trouw lezen van mijn blog en tot ziens!

Klik hier voor het filmpje.

Missie geslaagd!

9 maart 2011

Pim en Jacob geamuseerd aan het werk.

Vandaag zijn we eerst de fuikjes gaan legen. Sorry de foto komt nog. Ik moet het fotorolletje nog ontwikkelen. Dus die zal ik morgen bij mijn laatste bericht toevoegen. Veel salamanders gevonden, 190 om precies te zijn. Van drie soorten. Vinpootsalamander in de grootste aantallen, dan alpenwatersalamander en enkele individuen van de kleine watersalamander. Vandaag krijgen jullie een foto van Pim en Jacob die lachend aan het werk zijn bij poel 330 en drie foto’s van poel 330. Twee foto’s zijn van begin 2011 en een maand later in 2011. De derde foto is van vandaag, van poel 330.

Poel 330 (Pim's poel) in de eerste periode.

Poel 330 (Pim's poel) in de tweede periode; verdroogd en verland.

Poel 330 in begin maart 2012 met fuikjes.

Verder zijn we langs alle poelen in het zuiden van het onderzoeksgebied geweest. Het was een enorm lange dag en we hebben tegen de 30 poelen bezocht vandaag. Echt enorm veel. De resultaten waren niet schokkend, desalniettemin zijn er veel onzekerheden opgelost en heb ik op veel plaatsen Lissotriton helveticus, de vinpootsalamander, kunnen invullen als oudersoort. Pim en Jacob hebben enorm geholpen en de extra mankrachten zorgde er zeker voor dat de individuen die we nodig hadden sneller gevonden werden. Goede zaak! Om de dag af te sluiten zijn we in Audresselles wat wezen drinken en vervolgens naar Fort Mahon geweest. Het gebouwtje waar debij kleine dictator, onze tijdelijke keizer,een haven naast wilde maken om Engeland te kunnen veroveren.

Oplossen van onzekerheden en nieuwe fuikjes gezet.

8 maart 2012

Vanochtend ben ik begonnen mijn fuikjes op te halen die ik had gezet op het museum terrein. Het resultaat was niet overdonderend kan ik zeggen, maar ik had wat ik minimaal nodig had. Lissotriton helveticus, vinpootsalamander, een missende ouder soort voor twee van de poeltjes daar. Mooi! Ik ben verder gegaan naar het oosten van het land en van daar uit mijn weg terug gewerkt richting de gite in warincthun. Ik heb vandaag een aantal onzekerheden kunnen oplossen. De enige poelen die nog moeten worden geïnventariseerd zijn de poelen van het slack gebied, de duinen en het zuidelijke gebied (alle c poelen). De duinen hadden we al goed geïnventariseerd in 2011, die poelen waren van hoge kwaliteit met veel individuen en soorten. Het zuidelijke gebied gaan we morgen bezoeken. De poelen van het Slack dal zijn zoals ik van de week al heb gezegd, niet te inventariseren. Zie de volgende foto. Het gehele slackdal is ondergelopen door de regenbuien van de afgelopen dagen.

Slackdal bestaat momenteel uit een stuk minder aantal poelen.

Bij het slackdal vond ik ook nog dit langzame schatje. Hij liep op de weg bij Bazinghen, maar hij was niet goed opgewarmt want ik kon hem makkelijk vangen. Een warme hagedis vang je niet makkelijk, want die zijn wel heel snel. Ik heb mijn best gedaan hem zo te pakken dat hij niet zijn staart zou afbreken, want dat zou zonde zijn. Gelukkig is dat niet gebeurt en poseerde hij of zij braaf voor mijn lens van mijn iphone.

Wat een bjoetie he?

Pim en Jacob kwamen om 16:00 aan. De belangrijkste taak van de dag werd toen vervuld. We hebben wijn gehaald. En verder zijn we nog padden wezen zoeken, want ik had slechts 2 vrouwtjes gevonden. We hebben nu zeker 10 mannetjes en 10 vrouwtjes, wat het gewenste aantal was. Daarna zijn we fuikjes wezen zetten. Nou ja, geen fuikjes, de grote fuiken van Pim. Hij doet dit al een aantal jaren in dezelfde poel. Vorig jaar was het onmogelijk door de grote droogte in het voorjaar. In ieder geval is het nu wel gelukt. Vijf grote fuiken en ik ben benieuwd naar het resultaat. Niet zo zeer welke soorten salamanders, maar wel hoeveel salamanders er nou eigenlijk zitten in zo’n poel als dit.

Pim hard aan het werk tussen de vijf grote fuiken in poel 330.

In de buurt van poel 330 (zie/klik hier), waar we de fuiken hebben gezet, hebben we bij een andere poel nog gevist. Daar hebben we de onzekerheid opgelost van een andere oudersoort. Nou ja, we, Pim. Ik ben blij dat we geen wedstrijd hadden gehouden. Morgen is de laatste dag waarop ik veldwerk kan verrichten. Dan is het bijna zaterdag waarop ik opgehaald wordt door mijn vader. Ik hoop morgen alle poelen in het zuidelijke gebied te kunnen bezoeken met mijn twee grote helpers. Pim Arntzen en Jacob McAtear en de ruim 20 poelen. Dat zou een mooie titel kunnen zijn voor morgen’s blog entree. Voor nu mogen jullie zoeken naar de levendbarende hagedis op mijn hoge kwaliteits foto. Veel succes.

Zoek de levendbarende hagedis.

Lichtpuntjes in de natte duisternis

7 Maart 2012

Vandaag ging ik naar het oosten van het land. Op het zuid oosten het op een na verste gebied. Ik moest daarom ruim een half uur rijden om in de buurt te komen. Het waaide flink en het miezerde een beetje. Maar ik had mij voorgenomen voor geen enkele poel te haasten, dan maar morgen het werk afmaken. Rond drie uur was ik doorweekt. Ik heb de helft van de poelen kunnen inventariseren en besloot naar huis te gaan.

De eerste poel die ik zag had geen ouder soort. Dat wil zeggen, we wisten dat of Lissotriton vulgaris, of Lissotriton helveticus voorkwam aan de hand van eitjes, maar aangezien die gelijk zijn qua kleur en grootte was het onmogelijk te bepalen welke van de twee soorten de ouder soort was.  Als je dan arriveert en je zoon hek werk ziet (zie foto) dan wordt je wel een klein beetje pissig dat ze het je zo lastig maken. Tevergeefs heb ik het een en het ander aan hout en stenen omgekeerd, maar ik vond slechts wormen.

Verder naar het oosten (want ik ging eigenlijk eerst naar het verste punt om vanuit daar mijn weg terug te werken, ik reed fout en kwam langs de omheinde poel) zat het me qua dieren iets beter mee. Het weer was niet verbeterd en zou dat ook niet gaan doen tot de avond. Maar de eerste echte poel die ik kon invertariseren had enkele verassingen voor me. De eerste verassing was dat ik daar wel een ouder soort kon bepalen. Het was een vinpootje die ik ving. Ook vond ik klompen van Rana temporaria of de bruine kikker. Maar nog beter was dat ik Salamandra larven in mijn net vond, dat is de vuursalamander, op een nieuwe plaats. Wat ondanks de nattigheid toch altijd een glimlach op mijn gezicht weet te toveren.

Een paar poelen verder kon ik weer mijn lol op. Het begon inmiddels echt te regenen en ik dacht er al aan om op te geven. Maar ik moest en zou doorgaan. Het betrof een poel waar een ouder soort bekend was, maar ik voelde gewoon dat er nog een moest zijn. Dus ik begon hard te vissen. Na ruim een kwartier vissen vond ik de ouder soort, maar ook een speciale verassing! Ik zag een grote salamander achtervolgd door een kleinere in mijn net. De kleinere was mijn missende oudersoort, maar de grote was een mannetjes kamsalamander. Ook op een voor ons onbekende nieuwe plaats! Dat toverde ondanks mijn soppende jas een glimlach op mijn gezicht!

Nogmaals excuses voor de slechte kwaliteit foto’s. Ik durf de andere camera niet mee te nemen met dit weer.

Voordat ik verder ging zette ik mijn snorfiets met de ketting op slot. Dit was de plaats waar vorig jaar mijn fiets bijna gestolen was en ondanks dat dieven waarschijnlijk binnen zitten met dit weer wilde ik het risico niet weer lopen om te mogen zoeken. Ook werd mijn rugtas behoorlijk nat door al het regen. Dus ik besloot mijn jas uit te doen. Mijn rugtas over mijn buik te hangen en mijn jas weer aan te doen. Zo kon ik nog steeds bij mijn spullen, maar zouden deze niet nat worden. Maar goed, dit was niet de laatste poel die ik bezocht heb, maar wel de laatste poel waar ik over vertel. Het maakte qua amfibieën mijn dag helemaal goed! Ik kwam aan bij de poel en mijn eerste aanblik was dit:

Kikkerdril.

Eenmaal begonnen met vissen vond ik een ouder soort wat niet zo verassend was, want die hadden we al. Maar ik hoopte op een tweede of nog een kamsalamander. Na een tijdje vissen zat er in eens een kikker larf in mijn net. Ik stond door mijn gechagerijn over het slechte weer niet stil dat bruine kikkerlarven niet overwinteren. Ik wilde de larf bijna terug gooien. Gelukkig kwam ik ruim op tijd tot inkeer en besloot ik er een foto van te maken. Dit is namelijk een schitterende Alytes larve, ofwel Vroedmeesterpad, mijn favoriete kikker soort denk ik. Ook dit was een nieuwe vindplaats, dus we hebben drie nieuwe vindplaatsen van zeer zeldzame soorten, wat goed nieuws is!

Nogmaals sorry voor de kwaliteit. Wat een schatje he? Vroedmeesterpaddenvisje!

Ik ving nog een Alytes larve, maar toen besloot ik dat het tijd was om verder te gaan. Toen bij een andere reeks poelen het water uit mijn haar droop vond ik dat het tijd was om naar huis te gaan aangezien het nog erger kon worden op de snorfiets. En ja, terwijl mijn jas al helemaal doorweekt was, het water liep eruit als ik er in kneep, was de wind niet bepaald warm. Daar komt nog eens bij dat het en niet stopte met regenen en ik wind tegen had. Maar ik heb het gered. Ik ben meteen de warme douche ingesprongen, nou ja, nadat ik mijn kleren had uitgedaan natuurlijk. Maar het is ook vandaag in ieder geval goed gekomen. Ik ga morgen mijn reeks poelen af maken. Nu ga ik nog even fuikjes zetten. Morgen ga ik ze lichten. Morgenmiddag komt ook Pim en Jacob. Dus dan ben ik niet meer alleen, ik wordt een beetje simpel om te praten met de 20 padden die ik gevangen heb.

Nog op de valreep twee foto’s die ik gemaakt heb voor en na het fuikjes zetten:

Ik zag Engeland, schitterend he?

En op de terugweg:

In het echie was het mooier. Maar, wat is het leven toch mooi he?

ZON!!

6 maart 2011

Yes! Onderweg wist ik het al, het zou vandaag niet echt gaan regenen. Het miezerde zo lichtjes dat ik het niet eens merkte. Vandaag ging ik het Slack dal doen. Met volle moed ging ik op pad naar het slackdal. Ik had mijn iphone en camera niet bij me omdat ze beide kuren hadden gehad door waterschade. Nu was het eindelijk een dag droog en ik had ze mee moeten nemen want het gehele slackdal was overstroomt. De gevolgen van al het regenwater van de laatste dagen. Ik had een paar poelen rondom het slackdal bezocht en enkele ouder soorten gevonden, dus dat is goed nieuws, maar het gehele slackdal stond onder water.

Het slackdal bestond vorig jaar (normaal gesproken ook) uit meerdere eendenpoelen, op dit moment is alles zowat met elkaar verbonden door een grote watermassa. Heel het slackdal stond vol met eigenaren van de eendenpoelen die bezorgt om zich heen keken en hun hutjes probeerden te redden.  Vorig jaar hadden we in de grote eendenpoelen al moeite om salamanders te vangen, maar het moed schoot me nu helemaal in de laarzen nu ik een grote poel zag. Ik gaf op en heb het slackdal opgegeven. Ik vind het wel jammer dat ik niet heb kunnen filmen hoe het slackdal eruit zag want het is echt een fantastisch gezicht. Het is een beetje ver/lang rijden met mijn snorfietsje dus dat weerhoud met om het “eventjes” te gaan doen.

Ik heb tegen het eind van de slack bij een paddenpoel ruim 20 padden meegenomen voor Pim. Deze poel stond wat hoger dan normaal maar ondervond verder nauwelijks last van de hevige waterval van de laatste dagen. Ik weet zeker dat ik 10 mannetjes heb meegenomen, maar of ik 10 vrouwtjes heb is nog maar de vraag. Nu zitten ze in twee bakken massaal orgie’s te houden, het geluid is oorverdovend. Als meerkoeten kwebbelen de gekke padden continue.

Deze pad wilde met mijn vinger "trouwen" en liet daarom moeilijk los.

Buiten mijn camera en telefoon die kuren hadden, (Camera zegt continue dat ik de batterijen moet vervangen. Telefoon had waterverkoudheid.),  heeft nu ook mijn snorfiets kuren. Als ik te hard rijd, of wat de oorzaak ook precies wezen mogen, soms schiet mijn ketting er af met veel geluid van de moter die dan zijn kracht niet meer kwijt kan. Deze nieuwe rage is al drie keer voorgekomen vandaag en ik ben bang dat het meer gaat voorkomen de volgende dagen. Mijn ketting heeft een beetje te veel rek. Sja, lastig. Maaarrrr, ik heb ook goed nieuws!!

Ik ben andere poelen gaan doen waar ik de afgelopen dagen net niet aan toe kwam. Poelen aan en rond de kust. Het goede nieuws is, is dat ik zoveel ben tegen gekomen. Het eerste wat ik tegenkwam was rond 13 uur:

De zon, sorry iphone kwaliteit.

Jazeker de zon! Ik had toen ik de padden had gevangen een broodje in de gite gegeten en besloten mijn iphone mee te nemen aangezien het er niet uitzag dat het zou gaan regenen. Ik ben langs de bomkraters geweest en langs de kust. Bij de bomkraters kreeg ik het volgende bericht weer:

Ja inderdaad, net als vorig jaar. Engeland is 30 km verder, en mijn provider dacht weer dat ik in engeland zat. Dummy. In een krater op het klif 10 kilometer zuidelijker vond ik twee andere voor mij bijzondere dingen. Het eerste wat ik vond lag in het water. Helaas, tegen mij gehoop in leefde het niet meer:

Zoek de salamander!

Hele mooie vuursalamander. Jammer dat hij dood was, ik denk dat hij was verdronken. Volwassen vuursalamanders komen nooit/zelden in water. Of dood gevroren, maar dat is minder logisch aangezien ze niet graag in het water komen. Gelukkig zwommen er nog tientallen vuursalamander larven van vorig jaar in dezelfde poel.

En het tweede diertje dat ik vond leefde nog wel. Ik zocht salamanders onder stenen. (Da’s makkelijker dan hoef je niet te vissen;)) Maar ik vond dit kleine slangetje, nou ja het is niet echt een slangetje, of een worm zoals ze naam zegt, maar een hagedisje. Hazelwormpje, maar nu worden de beperkingen van mijn camera op mijn iphone echt zichtbaar.

Hazelwormpje op mijn tas.

Mooie "ring"slang he?

Nou ik ga naar bed, het is een lange nacht geweest. En morgen ook nog veel te doen. Weltruste!

De Selles werd gevuld! (En de andere poelen ook.)

5  maart 2011

Vandaag ben ik voordat mijn ouders vertrokken het veld in gegaan. Het miezerde al lichtjes en dat is in de loop van de dag niet gestopt. Nog leuker was de windkracht van de afgelopen dag. Ik heb poelen van onder andere de Selles bezocht, enkele veldpoelen, klif poelen en bospoelen. Mijn resultaten van vandaag zijn marginaal, maar goed alle kleine beetjes helpen.

De eerste veldpoelen bevielen me al gelijk niet. Het waaide heel hard en daardoor was het water troebel. Ik heb nog nooit met een salamander gesproken, maar ik kan mij voorstellen dat ze het niet fijn vinden wanneer het water om hun heen continue het substraat laat opwaaien. Ik heb wel enkele amfibieën gevonden, dan een pad, dan een vinpootje, maar merendeels bleef mij net leeg of werd ik geïrriteerd door de wind omdat deze mijn net wegblies op het moment dat ik er net in wil kijken. Het water was ook vrij koud, nou maakt mij dat wat minder uit, maar de salamanders en padden die ik het water uit viste stonden haast stil als ik ze in mijn net had zitten. Dit in contrast met “normaal”, wanneer ze actief zijn bij warmere temperaturen, dan bewegen ze tussen de modder en planten in je net zo snel mogelijk naar het “oppervlak”.

Terwijl om 1 uur het gemiezer zich omzetten in zachtjes regenen, liep ik nog een half uur tegen de wind in langs de Selles. Ik zag alle weilanden veranderen in tijdelijke poelen. Maar ik zette door. Ik heb tenminste twee nieuwe vindplaatsen van Lissotriton helveticus. Ik ben ook best veel bruine kikker eieren tegen gekomen, maar op een uitzondering na, niet op plaatsen waar we nog niet van wisten dat ze daar zaten. Bruine kikker eieren vond ik in plassen op weilanden van 20 centimeter diep en ik vond het sneu omdat ik wist dat de plas binnen twee maanden kan zijn uitgedroogd.De klif poelen waren niet te inventariseren door de harde wind. Het water was te troebel.

Rond 4 uur was mijn hele jas doorweekt (dit is mijn tweede jas, mijn eerste is gelukkig weer droog) en begon ik het te koud te krijgen. Mijn tas was doorweekt en mijn camera zat erin. Curieus maar waar hadden mijn batterijen van mijn camera geen energie meer. Ik heb dus ook maar een foto genomen vandaag met mijn iphone. Door de aanhoudende regen is mijn broek op ten duur ook nat geworden, en werd het nogal klam in de zak waar mijn iphone in zat. Thuisgekomen had deze ook kuren en lichtte hij uit zichzelf op en probeerde het ding zichzelf uit te zetten. (Wat later schijnbaar was gelukt.) Vervelend is het wel want nu heb ik niet echt een telefoon meer en ik ben beide (telefoon en camera) niet van plan mee te nemen in het veld met dit weer.

Ik heb vandaag slechts één foto gemaakt. Degene met een zwakke maag of die net aan hun lunch beginnen moeten maar even niet kijken. Het is een bijzonderheid want het is een dode pad die naast de Selles lag waarvan het hoofd er af te lijkt te zijn gehaald. Dat is heel triest en ik weet niet wie of wat zoiets doet, maar we krijgen wel de gelegenheid tot in kijk in het lichaam van de vrouwtjes pad. Vrouwtjes pad? Waarom vrouwtjes pad? Kijk eens goed, dan zie je de eitjes zitten.

Een inkijk in het vrouwelijk paddenlichaam voor het eileggen. Eetsmakelijk!

 

Het lekkere weer

4 maart 2012

Toen ik mijn ogen open deed vanochtend dacht ik dat het al bijna tijd was om eruit te gaan. Het was helaas pas 6 uur en de haan aan de overkant was luidkeels stoer aan het doen. Kukeleku zei dat “schattige” beest. Gelukkig kon ik nog een klein beetje slaap vatten. Na mijn ontbijt ben ik om 9 uur om mijn snorfietsje gesprongen om de poelen te doen van het noorden. Door de kleine waterdruppels die uit de hemel kwamen reed ik richting een grote eendenpoel net iets ten zuiden van het bomkrater gebied.

Toen ik eenmaal in de buurt kwam wilde ik veel liever eerst een kleine poel doen waar we vorig jaar zeker succes hadden. In het buurt van het museum terrein lag een poeltje waar allemaal takken in gedumpt waren. Ik haalde mijn net er door. Niks. Nogmaals. Voila, een alpenwatersalamander. Alhoewel het regende werd ik toch iets vrolijker, zo snel al een salamander betekent dat de amfibieën hier in ieder geval al actief zijn. Al hadden we het vorig jaar beter getroffen met het weer. Je kan niet altijd 20 graden zon hebben. Helaas..

Bij sommige poelen die we vorig jaar al uitvoerig hadden bevist en onderzocht liep ik langs om eiklompen van de bruine kikker te vinden. Bij andere die we wat minder vaak hadden gevonden kwam mijn schepnet vaak ten pas. Bij een bomkrater meer ten oosten in het land (bij 233 in de buurt) dacht ik bij mijzelf dat het een mooie kamsalamander poel kon zijn. Hoewel we die daar vorig jaar niet hadden gevonden wist iets in mij dat ze er zaten. Om te weten of ik ze echt heb kunnen vinden moet je het volgende filmpje kijken:

Na een korte pauze in de gite waar ik een hapje heb gegeten zwom ik door de regen naar Dune de D’amont. Ik ben daar boven op het klif weer de duinen in gegaan. Vorig jaar toen we dit deden was het laat april dacht ik. Wat we aantroffen was een droog landschap. Vorig voorjaar was wel extreem droog. Nu trof ik vijf grote poelen aan waarvan enkele minimaal 100 meter lang waren. Twee soorten waren in overvloed aanwezig; ik vond meer dan 100 gewone Padjes die partners zochten. En nog meer bijzonder, tenminste voor mij, is te zien op de volgende foto. Ruim 100 klompen van bruine kikkers waarvan een groot deel op de foto te zien is. Wat een groot contrast, waar Annie en ik vorig jaar een droge zandvlakte aantroffen lagen nu ruim 100 eiklompen. Ik heb de foto moeten maken met mijn telefoon want door de regen was mijn tas al doorweekt en ik was bang dat mijn camera nat zou worden.

Er was vandaag 95% kans op regen. Ik heb de overige 5% niet gezien. Ik heb veel amfibieën gezien, maar ik heb nog niet veel aanvullende informatie op de missende data. Annie en ik hebben het werk vorig jaar in het noorden in ieder geval goed gedaan, want hoewel ik er nu eerder ben, en zeker veel eiklompen heb gezien van de bruine kikker, lagen deze tot nu toe alleen op plaatsen waar we vorig jaar bruine kikker larven hebben gevonden.